Frekansını kaybetmiş bir radyonun cızırtasında
Beraber ve solo yalanlara gizlenmişti
Yalnızlığın karantinasındaki ayrılık şarkısı

Ki, bilirim içi boş çıkacak,kabuğu soyulmamış hayallerin
Çünkü hiçbir kelime avcısı Şair tarif edemiyordu güzelliğini
Ve sonunda hasrete vurdum kendimi!

İçtiğim şarap değil,uzat kadehini hasret doldurayım

Yok Yok Ağlamıyorum
Bir sevdanın sahra kesesindeki çöl yağmuru yaktı gözlerimi
Alıp gidiyorum işte
Felçli fikirlerimin neden olduğu dudaklarımdan düşmeyen sözlerimi

Her tohum bahar gelince toprağı güneşle aldatır!

Sende Gideceksin biliyorum,Bu şiire yakışsa da güzelliğin
Boş ver!
Bırak okumasın hiç kimse,içimde kalsın özelliğin

Tat vermiyor kainat
Sensiz Mehtabı seyretmek de neymiş huzura siftahsız gecelerde!
Sus söyleme!
Ben,yinede sen olurum kağıda dökülmemiş hecelerde