Karanlık gecelerimde
Yalnlzlığımın sen olduğunu
Gökyüzünün ışığı kısıldığında
Işığım olur gözlerin
Baktıkça gözlerine yol alırım
Mum alevi gibi yanar ve söner
Dalar giderim
Yastığımın başucunda döner hayalin
Göz pınarlarıdan su içer
Sana mahpus tutuklu şu gönlüm
Uzak uzak bir türkü dolanır dilime
Senin adınla başlarım
Ben de yeni bir güne

En güzel kelimeleri topluyorum
Seni anlatmak için
Adınla başlarken daha
Bembeyaz günahsız sayfalara
Yazarken bitmiyorsun
Aklımda kağıtlara dökemediğim
Şiirler kadar güzelsin
Bir buselik sevgim
İçimden gelip konsa yanağına
Bir çocuğun gülümsemesi
Bir yaprağın yeşermesi
Güneşin yeni bir güne merhaba demesi gibi
Seni sevmenin adı
Hani kuşlar güneyi hisseder
Ve hep o yöne doğru kanat çırpar ya
İşte öyle birşey
Sana olan sevgimin temeli

Alır beni gözlerin enginlerine
Gönlüm döner bir yangın yerine
Kapılırım büyüsüne ve sihrine
Bulamam çare yalnızlığıma
Aciz kalırım anlatamam
Kabahat bulamam o kahve gözlerine
Bir şiirin içine sığdırdım seni
Çölde bir kum tanesiydim oysa
Nefesin dokundukça yüzüme
Biriktim ve çoğaldım
Serap görmedim bana baktığında
Seraptın
Her bana baktığında
Kendi gözlerine bir bağ yarattın...

Celal Keklikci


şiirime emeklerinden dolayı sevgil nazan sarıkaya ve deniz pınar kardeşime teşekkürlerimle