Yazamıyorum artık
Şair ruhum gitmiş
Dünya dertleri altında ezilen beden,
Sabrın mükâfatından infilak etmiş..

Minik oğlum heyecanla geldi okuldan,
Yüzünde içten gülücüklerle dedi;
Anneciğim çok mutluyum:)
Dedim; hayırdır oğlum nedir bu telaş?..
Dedi evime kavuştum,
Evimi çok seviyorum:)

Gözlerim doldu dudaklarımda buruk bir tebessüm,
Dedi anne, sen de seviyor musun?
Sarıldım melek yavruma öptüm yanaklarından,
Dedim ben,.. seni çok seviyorum,
Mutluluğun inşallah daim olsun..
Boğazımda düğümlenirken sözlerim geçirdim içimden,
Ah yavrum bir bilsen,..
Bu sevimli yuvayı bu düzende,
Belkide son görüşlerin...

Gelecek icra kulağım kapıda,
Alıp götürecekler yılların emeklerini...

Kur’anı mı okurken gözyaşlarım sel oldu,
Kalbim Rabbim’e dönük hafızam donuk,
Hıçkırıklar odamı inletirken,
Açtığım ellerimle medet ya Rab derken,
Mahzun gönlümün sessiz kalışıyla yandım..

Dedim;
Allah’ım sabır ey kulum dersin,
Daim iyi ol zulmetme kimseye,
Kendinden çok karşındakini düşün,
Doğruluktan ayrılma sevgi ver herkese..

Rabbim yaş yolun yarısını geçerken,
Harama el uzatmayıp kimseye boyun bükmezken,
İyilikle kalbim çarpıp kötülüğü bilmezken,
Kendi canımdan geçip sevdiklerime feda ederken,
Yemeden yedirip, içmeden içirirken,
Bu aciz kuluna gelen kederler reva mı?..

Ey dostlarım kınamayın sakın beni,
Yaşamadan bilmez kimse kimseyi,
Gözyaşlarım mutluluğum, kederler sevincim,
Alnıma yazılan kader tersine yazılmış sanki.....