Ne zaman ki karşımda aşkını yalan ettin
Ruhum makbere döndü kalbimi talan ettin
İşte o gün yarattın bu garipten bir gaddar
Bil ki seni affetmem artık mahşere kadar


Mecnunluk suretimi “nefret” denen jiletle
Aynanın karşısında bedenimden sıyırdım
Ondan daha kötüsü dost oldum bu illetle
Fikrimden mutlu anı kalpten aşkı ayırdım

Varlığın doğu olsa varlığım batı artık
Güneşi beraberce görmemeye ant içtim
Yufka olan yüreğim taş gibi katı artık
İçinde iyi olan ne varsa tek tek biçtim

Gaddarlığım öyle ki dünyan yıkılsa her gün
Dönüp ne oldu diye bakmamaya yeminim
Kendi fermanın ile başlayan bu sürgünün
Yıllar geçse üstünden olacak hep deminim

Yaşattığın acıyı unutmamak adına
Göğsümün tam üstüne akrep resmi çizdirdim
Herkes tanısın diye akrebin suratına
Kocaman harfler ile adını da yazdırdım

Helallik bekleme hiç ant olsun vermem sana
Sen de etme diyorum daha ötesi mi var
Razıyım ben ahrette her türlü imtihana
Bil ki mahşere kadar edeceğim intizar


İHSAN TURHAN

Not; Altında () olan giriş bölümü şiirden ayrıdır ve şiirin içeriğini aydınlatacak grizgah olarak düşünüp yazdığım, şiirden bağımsız bir bölümdür...
25 MART 2011 CUMA saat 22 20