Gece açar güllerim !
Soldurur gündüz güneş
Yaprak yaprak soldurur.
Susuz kalır kökleri
Toprakları kavrulur.
Gurubu bekler rüzgar
Güneş ölümlere eş
Çiçeksiz geçer bahar
Kışın açar güllerim.
Gece görür gözlerim !
Gün ışığında bilmez
Nedir mavi,yeşili
Baharın binbir rengi
Gönlümde geceleri.
Şafakla yol görünmez,
Sisler iner üstüne
Gündüz yol yordam bilmez
Gece görür gözlerim.
Gece söyler dillerim !
Gün batımı bir rüzgar
Seni fısıldar bana
Filiz verir dallarım
Sen girersin rüyama.
Ben değil gün doğarken
Bütün tabiat susar
Gün olur dilde diken
Gece söyler dillerim.
Gece yazar ellerim !
Saklanır köşe bucak
Duygular darmadagın
Gelmez ele avuca,
Ardı sıra şafağın
Hasret ay ışığınca
Gönlümde kucak kucak
Mehtap aydınlığınca
Gece yazar ellerim.
Gece açar güllerim !
Ben gülleri severim
Onlar ki gülüşlerin.
Can verir dokundukça
ipek gibi ellerin,
Her gece gel rüyama
Görsün seni gözlerim
Varsın hiç söylemesin
Seni yazsın ellerim
Soldurur gün ışığı
Gece açar güllerim.