Sevdikçe çoğaldı içimde yokluğun
Yalnızlığımla oturup dertleştim bu gün
Şiirler geçti aklımdan sana söylemek istediğim
Hayalinin ellerinden tutup
Gözyaşlarıma dokunsan istedim
Bu gece her mahzun gönlün yarasında kanamak
Her çaresizliğin ortasında ben kaybolmak istedim


Sonra
Öylece kışları aldatıp
Bir er bahar düşledim
Badem çiçeklerini açtırdım telaşla
Kardelenlerle boy verdim
Kapıda bekleyen kara kışlara inat


Olmadı
Yalpaladım
Yokluğuna takıldı ayaklarım
Ellerin yoktu ellerimden tutacak
Tutunamadım
Düştüm kimsesizliğimin ortasına
Yazlarım üşüdü
Narlarla dağlandı kışlarım
Çalınmış, el bebek gül bebek beslediğim umutlarım…



Şimdi söylenmemiş tüm sözleri
Şiirlerde söylesem ne yazar.
Kanar mı bu yara
Düşer mi kabukları
Dökülür mü içimi sızlatan tüm birikmiş acılarım
Vurgun yemiş nasipsiz bir balıkçıyım
Koynunda sakladığı incisini
Bir acüzenin boynuna kaptırmış, içi boş istiridyeyim
Balıklarını seherlerde arsız martılara yağmalatmış
Bir ölü deniz…
İşte hepsi benim…



Zaman arsız
Zaman umarsız
Vaktin iki ucunda sürekli kanayan biz ki iki bahtsız
Gözpınarlarımda acil dökülmeye hazır damlalar
Boğazımda o geçmeyen yumru
Gülüşlerin çoğaldıkça ağlıyorum
Kundağı nakışsız bir sevdanın
Kefen biçilmiş taze ölüsüyüm
Umutlarımın eli kırık
Sevinçlerimin beli bükük
Sussa ya artık,
Sussa bağırmasa
Kulaklarımda suskunluk vakitlerimden kalma
Çığlık çığlığa söyleyemediklerim…



Ne çare gücüm yetmiyor
Kendi masalımın kabir azabında üşüyorum
Üzerime abanan yalnızlığımda bir nefesine tutunuyorum
Bu gece yine çok üstüme üstüme geldin
Kar tanesi idin
Çığa dönüştün
İçine hapsoldum kalbinin hücrelerinin
Ezildim
Hırpalandım
İçin için sızladım
Hadi çık uykularımdan
Uzaklaş düşlerimden
Bırak artık
Uyumalıyım….
Sen de farkındasın be Gül’üm
Daha sabaha çok karanlık var…



15 Mart 2012 Perşembe İzmir
Perihan TUNÇOK KILIÇ
ESMİZE


canım arkadaşım geciktim teşekkürde biliyorum ne kadar telefonla görüşsek te bir kez de, buradan teşekkürlerimi sevgilerimi yollamak istedim..İyi ki varsın çok sağol var ol