Çayı sen demleyince başkadır usaresi.
Zarafet ellerinden süzülür gelir suya.
Senin gamzelerinde susuzluğun çaresi.
Nefesin bereketi çelme takar uykuya.

İncecik ellerine bulutlardan haz iner.
Buğulu bakışların kıskandırır bardağı.
Dupduru endamından cama incelik siner.
Süzünce gözlerini edan yürütür dağı.

Bir yüz görümlüğüdür tebessümün bardağa.
Demliğin sinesini dert sarar sen gülmesen.
Diner iltifatınla gönüllerde dağdağa.
Efsane rüzgârıdır ikliminde hep esen.

Billûr bir hikâyenin girizgâhı her sözün.
Huzur sükûn çağına yollar seninle çıkar.
Çayı sen demleyince ne şan gerek ne de ün.
Sendeki gizemli hâl teamülleri yıkar.

Gamzen yaldızlar çayı ışıl ışıl her yöre.
Yeni bir çağ muştusu ince belli elinde.
Sayende kabul görür çay çağında bu töre.
Kıskanır seni bu dem nice kız da gelin de…
Ankara, 04.03.2012 İ.K