Ben ki şiir yolunun azimli bir çırağı
Şâir oldum demeye utanır arlanırım
Aşkla yanan gönlüme yağsada kar, kırağı
Küllerimden tutuşur yeniden harlanırım


Şiirler kalıcıdır, yorum gelip geçici
Boş şeyleri hiç kimse kafasına takmasın
Hem dostta hem şiirde yüreğim çok seçici
Bu yüzden kimse benim kusuruma bakmasın


Ben öyle çıkar için dolaşıp sayfa sayfa
Nerde bir şiir varsa favorime eklemem
Dürüstlükten yanayım, olmam iblise tayfa
Birine ’dostum’ derken bir menfaat beklemem


Dilim varmaz kötüye ’çok hârika’ demeye
Yorum toplamak için riyâkarlık yapamam
Hakkım yok hak edenin haklarını yemeye
Doğru yol önümdeyken yanlışına sapamam


Ben böyle söyleyince gocunur yaralılar
Gıyâbımda boynuma asıverirler yafta
Maskesi ak olupta yüreği karalılar
Derler ki ’çok kibirli’, derler ki ’burnu kafta’


Ben kendimi övmem ki, yanlışları yererim
Ola ki hatâsından dönenler olur diye
Sâdece gördüğümü göz önüne sererim
Gerçeklerden bu kadar rahatsız olmak niye?


Yalan mı söyleyeyim, istediğiniz bu mu?
Ben de mi çıkar için sizleri kandırayım?
Çok güçlü bir ışık mı göstereyim kör mumu?
Her yazana kendini şâir mi sandırayım?


Özümde ne var ise yansıyan odur söze
Değişemem, bu benim karakteristik huyum
Hiç bir çaba sarfetmem hoş görünmeye göze
Sevin ya da sevmeyin, ama işte ben buyum.


/Ben puan hesaplamam, yorumlarımı saymam
Tek yorum almasam da aslâ yazmaktan caymam
Bir gün ben öleceğim, yazdıklarım kalacak
Yorum değil şiirdir târihte yer alacak.
Uzun lafın kısası, şunu isterim demek:
Lütfen şiire saygı, lütfen şiire emek./

28 Şubat 2012

.