’ve ben olric
düşmeseydim düşlerimin sırtından
zaten inecektim ‘’



susuyorum olric
sadece gök gürültüsünü duyuyorum içimde
kalbimin ritimleri onlar
sonsuza kadar çalmayacaksa tamtamlar
söyle tanrıya acı çekmek istemiyorum




bu yağmur neden yağıyor olric
saçlarımdaki toprağı mı yıkıyorlar
kafamın içine kapı taşırken karıncalar
çoktan kapattım tüm yolları patikaları da




yıldızlar kayıyor olric
hiç bakmıyorlar birbirlerinin gözlerine
uçup giderken zaman
başka yerlerde sarılıyorlar sabahın alacasına
ki kamburları sırtlarında birer siyah ev




ben gözlerimi çoktan yuvarladım güneşten olric
ondan harelerinde hiçbir renk yok
giderken gemiler rotasız uzaklara
sırtımdaki yalnızlıkları tutuyorum ellerimde



cennetin içinde yangınları gördün mü olric
varsıllar kadar arsızdı kahkahaları
yoksullar kadar dip not çığlıklar
bize ait olmadı çok şeyler
aşk bile
düştü su ve güneşin ebemkuşağı
zırhlı bir dağın arkasında sakladı kendini




ben biliyorum
ama susuyorum olric
sevmek vazgeçmekmiş dedin ya
el salladım giden kuşlara
istemedim dönüp bakmalarını hiç




hadi hayatı ıskalayalım olric
boğulalım külrengi bir denizde
nasıl olsa şatolar yıkılıyor içimde
kimbilir mevsimin adı nedir şimdi
günler düşerken takvimlerin dilinden
hadi atalım üzüm bağlarının dibine kendimizi
zaten pazılın parçaları da olmayacak şarabın içinde
bu yol bir yere çıkmaz mı dedin
kaçalım o halde olric
kaçalım
kalbimin içindekiler kanat çırparken
kaçalım olric /// ölelim




Aysu



Sayın Olgun Onur’a teşekkür ederim