Gün geldi mevsimler geçti,
Gölge veren ağaçların dalları kurudu,
Hiç bitmez tükenmez denilen,
O ölümsüz sevdalar bile,
Eridi yok oldu....
Ne oldu..!
Sabrınmı taştı ? canından say ey yar..!!
Dememişmiydim sana;
Bir gün gelir yar bile el olur....
......
Sen unutkansın biliyorum,
İşine geleni hatırlarsın..
Aklın karışmış,,
Dostların düşmana dönüşmüş,
Düşmanların dostluğa soyunmuş..
İşte demiştim sana,böyle bir garip dünya..
Ama;
Sen bildiğini okursun ya...!
......
Olmaz dediğin ne varsa hepsi olurda,
Bir şey olmaz sevgili..!
Ne desem ki,neydi desem ki.!
Bende unuttum şimdi,
Aklıma geldi,yazdım işte.
Kader’miydi...!
Düşmem dersin düşersin,şaşmam dersin şaşarsın,,
Lakin;yinede yaşarsın..
Ama;
Sen bildiğini yaparsın..!
......
En garibi de budur ya,
Öldüm bittim mahvoldum dersin,
Ne ölürsün,ne mahvolursun,nede acılar tüketebilir seni,
Acı bir tebessüm olur gözlerinde,,
Hatırlarsın,,ama yaşarsın...
Nasıl bir şeyse aklına hayaline sığmaz,
Ama;
Bir tek herşeyden sen anlarsın..
......
Bir çiğ damlası düşer sabah sabah bir gül yaprağının üstüne,
O bilir güneş doğup ısıtınca,,
Buhar olup gideceğinide,
Sen yine anlamazsın,gül’e sahip oldu sanırsın...
İşte demiştim ya;
Hayat bu,acısıyla,tatlısıyla,eğrisiyle doğrusuyla,
Ve;olduğu kadarıyla,yetinmek ve yetindiğiyle şükretmek lazım..
Ve sarılmak sıkı sıkı sevdiğine ey yar..!!
Ama;
Bir sen sarılmazsın...!
........
Çünkü bağlandığımız şey bir pamuk ipliği,
Unutkanlığın mı tuttu yine,,
Ya,,bir gün hepten koparsa..!
Düğümü kim atacak sonra,,
Zaten düğüm atılmaktan kırk parça,
Anladın mı sevgili yar..!
Baksan göreceksin kırk düğüm var..
Kırk birinci düğümü atmak için,
Kırk birinci kere koparmanın ne anlamı var...!
Ama;
SEN;
Koparırsında,kaçıncı düğüm olduğunu saymazsın...

12 Şubat 2012
02.10