- Bosna’da ve Filistin’de acımasızca öldürülen masum binlerce çocuğa ithaftır-

Bir çocuk;
Gözlerinde çocukluluğunu yaşayamamanın ezikliği,
Dudaklarında ağlamaklı büzülme,
Saçları tozlu,dağınık,
Ağlıyor.

Bir çocuk,
Yırtık ayakkabısıyla koşuyor,
Gürültülü şehrin ,feryatlı sokaklarında,
Ağlıyor.

Bir çocuk,
Belli ki kimsesiz,
Günlerdir sıcaklığa hasret,
Saklambaç oynayacağı sokaklarda,
Gülmüyor,umutsuzca etrafına bakıyor,
Ağlıyor.

Bir çocuk,
Ne tarafa gitse kan,
Ne tarafa gitse gözyaşı,
Küçük beyninde binlerce soru;
Annesini niçin götürdüler?
Babası nerede?
Suçları ne?
Belki yıllar sonra anlayacağı
Daha binlerce niçinle,
Ağlıyor.

Bir çocuk,
Karanlık hesapların girdabına,
Habersizce kapılmış.
Artık onun dünyası da karanlık,
Onun dünyası da çıkmazda,
Yeni yeni alışmaya başladığı dünyayı
İstemeden savaşlar dünyası olarak tanımış,
Bacakları titriyor açlıktan,
Korkudan yüzü sararmış,
Ağlıyor.

Ve daha binlerce çocuk,
Binlerce umut ağlıyor.
Aslında ağlayan onlar değil,
Beş milyar ışığa hasret vahşi,
Bir milyar pas tutmuş yürek,
Ve koskoca bir dünya,
Medeniyet asrında,
Ağlıyor…

ö.b.