BEN ISTANBUL’U BİLİRİM

Ben İstanbul’u bilirim,
Kaldırımlar arnavut...
Kokar balık ekmek Eminönü,
karnı aç gezerken....
Parası desen üç kuruş,
Cepleri bomboş, eve kadardı yürümek...

..........

Ben İstanbul’u bilirim,
Ezanlar yükselir Süleymaniye’de...
Yeni Cami’de abdest alır,
ve caminin merdiveninde bir yalı amca...
zengin, fakir aynı koltukta...

..........

Ben İstanbul’u bilirim,
Arka sokaklar fakirhane...
Dişisi, erkeği bir olmuş, iç içe...
Rahat bir nefestir Gülhane park.

Ben İstanbul’u bilirim,
Sirkeci ayrılıklar yeri...
Bir seven, bir sevilen ve bir bavul...
Öttürür treni makinist,
Yakalanırken ayrılıklara habersiz...

Ben İstanbul’u bilirim,
Beyoğlu’nda bir birine sürtünür omuzlar...
Tarlabaşı’ndadır akan küçük sular.
Dürüstü, yalancısı, hırsızı, p..vngi, o..pusu...
ne ararsan var.
.............
(kısaltılmıştır)

Bilal İKİZASLAN - 07.02.2012 / G.Antep.

Evet İstanbul dev gibi bir şehir bu birazda eski İstanbulu anlatıyor, daha ahlaklı daha onurlu ve güzel olan zamanlardı o zamanlar şimdi ise hey Allahım hey ne ararsan var İstanbulda güzel dizelerdi şiirinizi kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.