Sonbahar ve ilkbahar...karşıt iki mevsim...Şaire,bu karşıtlığın kendine has özelliklerinden faydalanmış..."güz bahçelerimde" ve "sarılarım çiçeğe durdu" diyerek,sonbahara dönmüş yürekte sararan çiçekleri mecaz anlamda kullanıp,gelişlerinde çiçeğe durdu,diyerek mutluluğunu betimliyor...Ortada yorgun bir yürek var ve ilkbahara dönüşüyor sevgilinin gelişiyle ki,aşkın yasasıdır bu malum...Ölü ve küllere dönmüş hangi yüreğe hayat vermez ki aşk..."aşk imiş her ne varsa alemde/İlim ise lafmış",mealinde aşkı betimler koca şairin biri...Şaire,ilkbaharın esintilerini getiren sevgiliye,kendi yüreğine dair ipuçları vererek,gör bak ne kadar mutlu olacaksın benim yüreğimde,diyerek,aşkı tanıdığını ve mutluluk vermeye hazır olduğunu dillendiriyor...Öylesine bir aşk şiiri gibi göründe de,derinlemesine ve empati yaparak okuduğumuzda,şiir,aşk psikolojisini ve huzurunu betimlemesi bakımından güzel ve güzideydi...

Tebriklerim,karşıtlıklardan yararlanarak,aşkın insanın iç dünyasında oluşturduğu devrimleri betimlemenizdeki içtenliğe ve sevenlere tercüman oluşunuzaydı...selamlarımla...