GEÇ GELEN SABAH

Olmadığın koskoca bir kentte,
Zifiri karanlığın tam ortasındayım yine.
Benden hiç vazgeçmeyen yalnızlığımla birlikte.
Gökyüzü,sana olan sevdamı haykırıyor gibi
Damla damla yağıyor
Hiç görmediğin çiçeklerimin üzerine.

Odam karanlık,soğuk, ıssız
Bürünmüşüm sevdana sıkıca
Gözlerimi kapatıp dalıyorum senli günlere
Uykularım kaçıyor yine,
Bir sigara, bir sigara daha…

Seni, ilk gördüğüm gün geliyor aklıma
Nasılda çatırdamıştı yüreğim
Gözlerin, gözlerime değdiği anda.
Ruhuma ‘’ beni seveceksin ‘’ diye emir veren,
Kıdemli bir asker gibiydi gözlerin.
İtaat ettim, o gün bu gündür kölenim.

Düşünürken seni,
Hüzün yine işgal ediyor yüreğimi
Yokluğunla savaşmak,
Görünmeyen düşmana kılıç sallamak gibi
Yoruluyorum, düşüyorum, yaralanıyorum.
Ama yine de yenemiyorum, yeniliyorum.

Esir alıyor bedenimi, benliğimi,
Ruhumda isyanlar kopuyor,
Bastıramıyor hiçbir teselli
Sabah yine geç gelecek besbelli…


Gülay Hançer
_________________________________________

Düzeyli sevdaların vuslat ateşi hiç sönmez. Sönüp küllendiğini sananlar da, külleri karıştıkdıklarında, kıvılcım saçan kor alazlarının cap - canlı durmakta ve sonsuz sevgi enerjilerini yaymakta olduğunu görürler. Bu nedenle hep zor gecçer düzeyli sevdaların vuslat geceleri ve de olabildiğince geç olur sabahları. Mutsuzluklar içinde düzeyli sevgi tutkusunun varoluşu da bir buruk mutluluk olarak yaşanır, gün boyunca. Böylesi yüreklere bir katre de olsa hiç kar yağmaz, sevgi ve vuslat ateşi hep kızıl alazlı ve canlıdır. Masal değil, yaşanmışlıklar bilir; "İşte böyle birşeydir sevgi ve vuslat özlemi."

Bu çalışmanızda yorumları abartılardan uzak, varolan gerçekler ışığında düşürüyor sayfanıza ve güzel şiirin hakkını verme çabasında coşkulu ve gayretli kılıyor GÜLAY hanım. Esenllik ve mutluluk dileklerimle kutluyorum sizi. Kemal Polat

kempol tarafından 1/16/2012 2:28:31 PM zamanında düzenlenmiştir.