sattık öküzümüzü
davarımızı biz
yaktık vicdanları
kibrit çöpüyle
karıştırdık sapla samanı

yükledik umutları mavi trene
ütopya masalı yazdık biz

kaybettik süslü yollarda özümüzü
kendimize verdiğimiz sözümüzü

bakmaya kıyamadığımız
kınalı kuzumuzu
arsız düşlere kurban ettik biz

metropol varoşlarında verdik mola
şimdi kızlar mini etek moda
hadi oğlum sende katıl diskoya
al sana “ot” iç doya doya
umutları ilk günden yaktık biz

“hamdık, piştik, yandık,”
meğer ne çok yanıldık
nefsimize uyup,
cehalete kandık biz

eledik unumuzu astık eleği
medeniyet yularını
boynumuza taktık biz

yozlaştık
arsızlaştık
dalaştık
savaştık
işte biz böyle metropol/leştik.

ah ah dedik hep yandık
inmedik toprağın özüne
pembe jelâtinine aldandık
deveyi hamutu ile götüren,
gemiyi karada yüzdürürken
düz yolda feleğimizi şaşırdık biz.

güya metropol/aştık
alıştık biz alıştık
hadi hayırlısı