Varsın yıkılsın dünya
Üzerime koşsun karabulutlar
Sen olmadıktan sonra
Bu beden bu can neye yarar

Her biryanım yıkık harabe
Dilim damağım kurudu sen diye, diye
Unutamıyorum seni, benliğim seni istiyor seni

Gidişinden bu yana her şeyi unuttum
Yaşadığımın farkına bile varmadım
Kaç gece sen diye ağladım
Haykıra, haykıra seni seviyorum diye yakardım

Sen beni duymadın, sevgilim
Sen beni duymadın, farkında bile olmadın

Sadece bir an görmek istedim seni
Sadece bir an! Sen yüzüme bile bakmadın

Ömrümü verdim seni unutmak için
Kendimden vazgeçtim seni içimden atabilmek için

Sensizlik telaşı hiç gitmedi, dinmedi
Yumruk, yumruk içeme saptandı şimşek gibi

Kuru ayaz gibi içime işledi
Ne yaptıysam içimdeki sen beni hiç terk etmedi

Varsın bitsin bu can sen diye, diye uğrunda
Yaşayacak bir sen olmasa da
Varsın dilim lâl olsun, gözlerim ama
Sensizlikle beni daha fazla sınama

Yeter artık gel, canımı daha fazla acıtma
Kalbimi çıkar at ya da!
Bu beden sensiz yaşayamaz daha fazla!

Lokman Bekler.