demek gidiyorsun
gitmekle kalmak arası, sallantıdaydın ya!
bir a d ı m yorgunlukta düşebilirdin belki
benden yana


yalan gözlerini taşımaktan yorulmuştu gözlerim
lâkin
dilinle yaktığın ilk ateşten beri
yüreğimden öte yer yok, sanırdım senin için


böylesi daha güzel olacak
öyle uzaktan sevmek / riyasız
az buz şey değil, büyük bir avuntu bu bıraktığın
pencere kenarı gelişini süsleyen
en cümbüşlüsünden hayâllerimle
efkâr tütecek sigaram…


geçmiş zaman yasları /nın geçmiş zamanı yoktur gülüm
içimde hep soluk alıp veren
varlığı son bulmayacak
yas yalnızlıklarımın çıkmazına döneceğim yeniden

yanıldım/ senden yana sırsız aynalara bakarak
oysa ‘biz’ dediğim, yalnızca söz gelimi
hiç iki etmedik ki seninle zaten!


ve şimdi / kirli yüzüyle
gizli bir boşluğu kuşatmış
yorulmaz yapı ustası şeytanın
gözlerini kamaştıracak, görkemli gösterişine
sürerken bekleyişi

savunma siperi olmayan ben
ayaklanmaya yeltenmeden
yeni bir ölüme hazırlanarak
yarasa çığlığıyla, başımda tünemiş
geceyle beraber
bulunmayan bir batığa karışacağım


külün içindeki köz
harlanır, küllenir de
hep bilir gerçekte kişi
insan, ölümü bir kez tatmıyor bu hayatta!...



Hâdiye Kaptan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve /veya temsilcilerine aittir.