Yaz akşamlarının kasıp kavuran sıcaklarıyla
Yine mahmur geçen garip bir temmuz
Nihayetinde akşam sonu ve saat nabızımda çarpıyor,
Huzura çeyrek kala,
Geceler kısa, ne hikmetse zaman tükenmeyi bilmez,
Dakikalar olduğu yerde çivilenir kalır öylece.
Esmer günlerin yorgunluğu omuzlarda.
Gece el ayak çekilince düşüncelerle başbaşa kalmak
Ferahlatıcı bir esinti gibidir.
Gündüz yürekte fırtanalar koparır, geceler dingindir
Ortalıkta savaşır gibi yaşayan bedenimiz
Hani fırtına sonrası sessizliğin çığlığı
Yüreğim konuşur, söz olup dle gelen binlerce kelâm
Kol kola sayfa üzerinde ete kemiğe bürünmeye başlar.
Issızlığa bürünen ağaçların esintiyle,
Dağların eteğinden çıka gelen reyhan kokularına baygın gökyüzüyle Adeta gözgöze bakakalırız, birbirimize.
Ateş kırmızısı gelinciklerle süslenen cadde lambaları
İçli bir melodiyle yankılanırken
Asfalt yolların uzun ince türküsünü söyler
Dudağında fiyakalı bir ıslıkla
Gökte ise yıldızlar ayaydın parıldıyor
Zifiri karanlığı ışıtırken,
Ay cilveli göz alıcılığıyla karşımda
Şavkı düşer yüreğime
Ta ki sabah yerini güneşe bırakıncaya dek,
Sessizliği bozan,, nazlı bir gelin gibi süzülen
Ayaklarında tıkır tıkır nallarıyla eski zaman paytonları
Bir de kısık sesiyle, radyodan gelen ses
Sesizliğin kollarında gözgöze gelinen raks
Sırasını bekleyen şarkılardan fal tutmaktı,
Papatya yapraklarını savururken çimler üzerine,
Yolu beklenen yavuklular gelecek mi, gelmeyecek mi, diye,
Biharap bırakılan kırçiçeklerinin yazgısıdır, diye gülümserken
İşte yine bestekâr Tatyos Efendi den çalıyordu
Anteni çekmeyen kırık radyodan ; ’ Gamzedeyim deva bulmam. ’
Gecenin tonuna gayette yakışıyordu
Ne de olsa gürültülü müzik yoruyordu, bedeni,
Karanlık akıp giderken
Yaz gecelerinin koynundan
Zaman ipek bir şal gibi omuzlarımdan
Bir yıldızla kayıp gitmişti,
İçimden tuttuğum bir dilekle birlikte...
Doyumsuz bir tat, belki yazdıklarımda
Belki de yağlı bir tablo gibi
Gökyüzünün atlasına çizdiklerimde....
DİCLE AYYILDIZ