yüz çizgilerimin sebebi

“şafağımı bombalayan “şehir
“gözyaşlarım dolu seni örten güllerle”






göçük altındaki düşlerimin
merhemi
“dağılışımı al”
on iki pınardan akan
sudan gözlerin kurumadan
rüzgarlarınla götür beni
eylülü seven kollarınla
ki
bir düş kuşunun kanatlarında
seyre dalayım
yedi tepenin siluetini
zaman yutmadan bedenimi





istanbul içimdeki çiçek
eşiğimdeki ikindi güneşi
sırdaşım
saklama benden
biliyorum
“denizin aynasına “bakarak ekmek kemiren
çocuk parmakları





biliyorum
bağrındaki
kan ve tere karılmış
şekli şemalinde küller
şehri unutan köz adımları





biliyorum
gözleri yüreğine göç etmiş
intiharı sıcak yuva sanan
anadolu bakan yüzleri





biliyorum
kayıp sokak aralarını

ateş ve alevden gecelerini
simit ve güvercin kokan sabahlarına
düşen
”yaralı yıldızları”







sahi “yalnızların kaç kişiydi”
istanbul içimdeki çiçek
sana mühürlü
yüreğimi de ekle














gönül gençyılmaz