bir şehri kes
tam buluşmalarından
ki
acısın biraz da yabancılığı...

Gözün kara biliyorum
umutlarıma nişan aldın
aferin
tam on ikiden!

gitme kalıntıları
kasım dibine çöktü
nasıldı?
ayrılığın özgül ağırlığı
daha mı fazlaydı sevdalardan?

ilikleyecek yerim de kalmadı
hasırdan yalnızlığımda
öyle tel tel örmüştük oysa
ağaçların ağlayan yerleriyle
o yüzden mi içimde
bir sedir sıkıntısı
öyle dalsız dalsız


kime niyet?
lendik de
kimin niyeti
olduk
kısmetim avare avare
iken
yazgımın ücra mı ücra
küllenmiş avlusunda

alfabetik dizinde
kaçıncı harftin?
seni arayacağım yine içimde
ulaşamıyorum

ne kadar çok çiselemişim
susuzluğuma
belki
ıslanır mı diye
çığlıklarıma bağışıklığım
bağırışlarımın buğusu
uçmadan

ne kadar açık
bu harflerin arası
sancılarım bile geçer
hiç de büzüşmeden

Azı düşüm ağrıyor
hangi rüyama çektirsem?
eli titremeyecek...

Oktay Coşar