Ellerim ellerinde
Göz gözeyiz
Yüreğim yüreğinde
Birlikteyiz
Zamanın en tatlı yerinde…

Rüyâ gibi bir hayat
Düşmüş avuçlarımıza.
Umuttan ümide koşuyoruz
Doğdukça güneş, parladıkça ay
Şiirlerden şiirlere geçiyoruz
Birlikte coşuyoruz!

Bırak, koca okyanusu yerinde kalsın
Birlikteyiz şimdi…
Boş ver, hiçbir şey söyleme düne dair
Yüreğindeki dile gelmez duygularını,
Coşup taşmaya hazır sel gibi duygularını,
Okur bu şair.

Yedi renkli kelebek gibisin
Çiçek çiçek açıyorsun her anımda.
Falcı ne derse desin, bak işte,
Kavuştum sevdiğime;
Meleğim yanımda.
Döndün, dilim açıldı
Döndün, yüreğimde güller açtı.
Deniz kudurdu, çıldırdı öfkesinden,
Konak’ta şiir kesilmiş sesini dinlerken.
Karşıyaka Vapuru sevdamızı yedeklemiş
Öte yakaya geçerken;
Mor dağlar bayram ediyor.
Telaştan al al olmuş yüzüm,
Senin gözlerinde gülücükler…
Yaşamak denilen şey,
Bil ki seninle güzel.
Bil ki seninle güzel,
Yaşamak denilen şey;
İnansana ceylan gözlüm!

Gökyüzünde inadına yarışanlar var,
Sanki bize bir şey anlatmak istiyor gibi.
Üç vakitli zamanlardan bıkmış olmalılar;
Uçaklardan biri bizim bayrağımızı açmış
Bendeki senin gizli kalmasına isyan ediyor…
“İzi, ben bırakmışım yüreğine!” diyorsun
“Bir aradayken ışık oluyoruz sanki.”
“Yaşlandık şimdi, artık yollar çekilmiyor!..”
Kalbin dillenmiş, görüyorum
İnan ben de seni çok özlüyorum;
“Özlemişim seni…” deyişini unutamıyorum.

Yanında, dizinin dibindeyim şimdi…
Haydi durma, öp beni.
Birbirimizin yoksulu değiliz üstelik…
Umutlarımızın peşinde
Dopdoluyum seninle.
Ümidim, sevdiğim,
Yüreğim yüreğinde!

Deniz kudurmuş, varsın kudursun
Zaman öylece olduğu yerde dursun
İkimiz birlikteyiz şimdi
El eleyiz!
12 Nisan 2006

Oyhan Hasan Bıldırki