mağaramda huzur dolu
bir karanlığa koydum başımı
yaslandım ıslak duvarlara
ve rüyamda saf damlalar
süzülüpte sarkıtlardan
arına arına
damladı yanağıma
karıştı burnumdan akan kırmızıya...

herşey
bir ceylanla başladı
ben çağırmamıştım oysa
uzattı burnunu, karıştım bir an huzuruna
ceylanlar çağırıyor
ceylanlar tuzak
güneşi diktiler kapıma
avaz avaz haykırıyor
dışarıya dışarıya
tiril tiril
sarılıpta karalara
ah katışsam
katışsam mağaramın duvarına
asıpta bedenimi buzdan tavanına
alışsam, taş kesilsem soğuğuna...

yerden yükselen bir dikit
uzanıyor saf damlalara
konsa yarasalar konsa omuzuma
mağaramda huzurum
mağaramda sessiz kahkaha
çıkamam, çıkamam artık
gözlerim alıştı karanlığa
bakamam, bakamam artık
gözlerim kör aydınlığa
kapatın kapıları kapatın
selamsız, sabahsız ve yalnızım
kapatın, kapatın kapımı
bari gözlerim darılmasın

27.10.2011