duyguların en iyi anlatıldığı edebi tür şiir bence. ağlarken yaş sızdırmaktır beyaza. ne o ıslaklığın rengini kokusunu yazabilirsin
ne de bıraktığı izdüşümünü iki kelimede...

bir yerde yorgunluk hayat dediğimiz hengâme. yokuşu inişinden çok ve içindeki
çocuğu öldürür derece yıpratır bir dönengeç. sabah akşam arasına sığıntı gibi yaşanan; içinde geçim sıkıntısından çol çocuk
sorumluluğuna varıncaya trafik stres vs. bir sürü uğraş. ve giden hep kendinden! zamana yenik benliğinden edebildiğince feragat!
bir adı dayanma, bir adı kadın olmanın zorluğuyla incinse de kırılsa da hep açık tutmak kanatlarını.


ve şair nasıl bir şiirdir ki; bunca yürekten ve bunca hisse dokunur bir payandası var. gerçek şiirler nasıl da belli oluyor. ve bunu ne zaman nasıl bir
ruh haletinde yazdığını biliyorum ama bilmesem de öyle hissediliyor ki...


hayat ve beklentileri doldursun diye beklediklerin bir yanda, zor zamanlarda olmasını beklediklerin! nasıl eğitir insanı bilirim.
nasıl dökersin onları dizelere nasıl şiir olur ''kendini avutma''teraneleri...

oysa narindir zariftir hatta sütlaç ruhludur şiir tutan kalemlerin yürekleri.
çocuktur hatta içinde depreşe o büyümeyen iklim sen her ne yaşta isen. duygular boğdukça
bitirdikçe her gün biraz daha büyütür seni şiirler...

kâh çocuğun olur sıvazlarsın sırtını kâh başın zora girer derman olur hırsına... kendini yazdığın bir aynadır bir ayağı topal! sendeledikçe
kendinden verdikçe büyür aslında dem tutar... yalınayak




irademin yettiğince yürümek bir meçhule
benzi solmayan sarı bukleli bir çocuk olmak
ve yırtılmayan önlüğümle koşmak okul yollarına
yumruklar dolusu acı ezerken
susmamak ağız dolusu
birikintilerimden yeni bir şehir doğmasını izlemek/bir dilim yakamoz keserken geceye


ne muazzam bir hayal gücü ve anlatım.


bir dilim yakamoz keserken geceye***** muadili çok zor bulunur gücünde bir tanımlama...
iç acısı bu denli güzel anlatılır ancak. özleme değdikçe haykırıyor sanki '' korkuyorum ama daha yaşayacağım''...
'' en azından umudum var ellerimde'' duyuldu ''yumruklar dolusu''...



ölüyorum ey kâhin !****
yaşam akıp gidiyor medet bulmadığım yanlarımdan
yağmuru kirletmişler
adımı indirmişler puntolardan
susuz sonbaharlarla oyalıyorlar cezayir menekşelerimi
nur’suzluk yağmış dolunayın cemaline şeb vakti



... yorumsuz güzellikte yine.




iliklerine kadar korkmak ne demek bilir misin****
sütün tadını unutmak damarlarına zerk olurken morfin
ve uyumak uzak ülkenin yasaklı prensinin dizlerinde


ve o iç sesinin devamı niteliğinde '' evet yarın uyutacaklar beni der gibi uzatmış şair dudaklarını aşka/ hayata bir daha bir daha'' haykırışlarıyla!
ve şakın hayat endeksi burada da yol almış yine dizelerde hayli seksapeli...



siper ettiğin göğsüne mayın döşenmesi bir bayram sabahı****
ve
ölüler korosu geçit yapar sarı odalarda yatarken barok yazgılı alın yazına
bir kişi karar verir yarınki takvimde
(ya varsındır ya da yok)


barok yazgılı alın****
ölüler korosu***


ve narkozun öpücüğü her zaman tehlike arzeder! demiş. muazzam bir şiirsel senfoniyle...

gayet alımlı asil ve tertemiz bir çocuk sesiyle ve gözlerinden süzülen bereket eşliği var arka fonda. Küçülmüş şair tüm ''korku zamanı''
ve hastalanmış büyükler gibi -çocukluk taklidi yapılır hani bu durumlarda-...


annen yaşıyordur/hatta yanı başındadır melek nefesiyle****
baban mezarlar dolusu toprak döker üzerine

diyerek annesinin yamacına sığınmış. ama asıl söylem yani arka planda olması gereken ama olmayanlar var gibi sezdim ben!
''su koymak'' bir yanıyla o çağrışımı yaptı.


su koyar kadim dostların ve işin düşer Tanrı’ya****
kudretini anlamak için canının en son dişlisine kadar tutunursun O’na


ve tüm insanlar gibi onca çaba hırs eş dost ve uğrunda bir hayat feda edilen AŞK. hepsi geçici bir gösteridir bir zaman gelir.
ve yine ''ellerine hiç değmemiş'' belki hiç görmediğin! ama o her nefesin sahibine açılan eller!

tüm hayatların tüm insanların tutacağı son el!..




affedilmek yaşamaktır artık****
yaşamaksa bağışlanmak...


ben seni çok seviyorum aslında. evet bir çok hatam oldu ama bak sınunda yine sana teslimim! ve bana yine yaşama şansı verirsen!..







bu muhteşem eseri ve ardında barındırdığı, biriktirdiği tüm insani gülleri tekrar iade ediyorum şaire...



eline, emeğine sağlık demeli

nice uzun yıllar sağlık ve afiyet temennileriyle...


hürmetler her zamanki deminde...