BENİ TERK ETME DESEM?

Tamam bırak! Umuttan kaygılı ellerimi,
Çocukça uçurtmalar satın alsam,
Gökkuşağım yansır mı?
Gün batımı senin kuyuna.
Kızıllığımda yıkanır mı kederim,

Bana elvan olur mu? Gözlerin söyle!
Balçıktan bir hülya da,
Ben masallar var ettim ati yalnızlığımda,
Tek kişilikmiş bu vals,
Tek kişilikmiş bu izdivaç,
Çaresizim ben bu aşk dergâhında...

Terk etme beni desem,
Bekler misin taze gülleri?
Gönlümün külden sarayında.

Aşk İğnem yanağıma saplandı,
sıyrılmaktan korktum ellerinin,
putlaşmış suretimde,
Uyku bacası küskün berraklığa,
kabus kabus üstüne...
Bir an gerçeğim kaydı,
Utkum sarardı kordon boyu gölgende,
Bu kadar mı karanlığım senin siluetinde?
Ve kuşpalazı bir sabah, sağırlığım kekeme,
Torbamda kuşku şekeri,
lezzetim kolsuz, ucuzluk pazarında.
Beni Terk etme desem...
İncitir miyim körpe yüreğini?

Yine Astım yaprağı yolumda bir kuytu kuşum,
Meddahlığım asasını yutmuş,
Meltemimde yapraklar solgun,
gövdemde tokmaktan bir düğüm,

Beni terk etme desem, çözülür mü körlüğüm?

Ve teknemde kıymıklar yüzdürdüm,
belki kalbimi deler diye

Sonunda tasam duruldu, gerdanında hücrem çürüyünce,
Ben telkinler istifledim, seni anmak için türbe de,

Tamam;

Beni terk et, zaten yalnızmışım ben bu sahne de...


KEFaret