Ozanlar dertleşir bayram gününde
Kırk yıllık sazıma el süremedim.
Türküleri çoktur hasret üstüne,
Gurbet bilmeyenin yoktur Artvin’im.

Çoruh şakırdar mı, yoksa ağlar mı?
Fon çeker yapraklar, ezgiler gamlı.
Ferhat’ın gezdiği dağlar dumanlı
Gidip dönmeyeni çoktur Artvin’in.

Esarette kalmış, kırk üç yıl kadar
Çift jandarma, Hemşin ata barı var.
Altın saçlı mareşalden yadigar
Sene baştan başa, hoştur Artvin’im.

Haftada yedi gün, dört mevsim yaşar
Harfanalı* düğün, yaylada bahar.
Göğün sinesinde karlı doruklar
Döşünde yaz, başı kıştır Artvin’in.

Tedarik vaktidir, güzler yerilmez
Yoksulluğu bilir, yolsuzluk bilmez.
Gardı tefekkürdür, gayba yenilmez
Kehanete karnı toktur Artvin’in.

Kalemin ucunda kaderi, bahtı
Cahil ile kesmiş, sohbeti ahtı.
İkrar bekler iken müşkül bıraktı,
Ahil güzelleri çoktur Artvin´in.

Halaylar kaynaşır, harman yerinde
Ceylanlar oynaşır kale dibinde
Tarihten ibret al , her köşesinde
Değişmez üslubu, fendir Artvin’in.

Yollar kıvrım kıvrım, havası serin
Hünerli ak eller, berktir cevherin.
Hele Kafkasör’de bir mola verin
Bilirim kurumaz terin Artvinli.

Ömer ÇELİK

harfana: Yemekli eğlence.