Sandukanın Son Kilidi
Çeyizler, çengiler, çetrefil işler.
Ve bir tazenin musallaya indirilen bedeni.
Onculayın soğuk suyla yunmasa da
Sıcaklığı yavaş yavaş kaybolmakta.

Sorgu suali var bir de bu işin.
Ete kemiğe bürünmekten öte.
Hep öte etelerin ötesi.
Hele bir beri gel dediğinde ölüm,
Kaçışı yok.
Azrail’in elinde sandukanın kilidi.

Üşümeyi unutur beden,
Mevsimleri şaşırır.
Ne yorgan vardır,ayağını göre uzatacağın.
Ne başını koyacağın yastık.
Sadece sandukanın çivisi çakılır tık tık.
Kapın çalınmaz ,
Sandukanın kilidi suya düşer,
Bir daha kapağın açılmaz.
Biter hayat gailesi dediğin oyun.
Ne senarist ne figüran
Herkes yorulur.
Sadece minareden bir salânın
Ardından denir
…….. vefat eden.
Filan (oğlu/kızı) filan feşmekan.
Artık hükümsüzdür yeryüzü denilen mekan.
“Sandukanın son kilidini yitirdim hükümsüzdür.”
Hüküm giymesen de.
Hükümlüsündür.
Son karar ölüm.
Ankara,13.09.2007
İbrahim KİLİK
Yunus’un, "Bir garip ölmüş diyeler,
Üç günden sonra duyalar,
Soğuk su ile yuyalar,
Şöyle garip bencileyin." dizelerine atfen.
Ayağını yorganın agöre uzat."atasözüne atfen.