Günlerin doğup, çiçeklerin açtığı gün.
Sen hâlâ neredesin, mevsimler geçiyor ?
Bendedir en güzel gelinliği, yerlerin..
Sevgilim saçlarında, çiçekler açıyor..

Ey neredesin, şimdi sen neredesin ?!
Bu sevgilinin, kuruyan dudaklarında..
Aşka dâir soruyorum, sen neredesin ?
Salınırken dudaklardan, en uzaklarda..

Uyan sensizken bu eski elbise hâlim !
Sâkî kızın, ablar sunduğu testide..
O ne biçim bakış, uyanır yalnızlığım !
Hüzün dolarsın, kan çekilir damarlarda..

Bir şeyler anlatır, delirir içimde his !
Zamânın içinde, zamân benim içimde.
Ve onun, dikiş tutmaz bakışlarında sis,
Yalnız çocuklar duyar, o sesi içimde.

Bensiz taşınırken sırların, sen ve toprak..
Tülbendinde yaşlar, gün ağarır giderdi.
Sevdâ nâmına, bir kuru ümîde varmak,
Sahipsiz bir yel bırakan, serviliklerdi…

Mayıs 1999

Erkan Arslan

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.