Alnımın tam ortasında ruhumdan kopmuş bir doğum lekesi
Ve sıvamışım acılarımı,
Vahşi bir nehrin kıyısındayım,
Ayaklarıma kötü huylarım batıyor.

Ortalık zifiri tutku,
Nehirin üstünde kocaman bir yorgan,
Mışıl mışıl düşlerim,
Rüyalarımdan iki büyük göz yapıyorum,
Gözyaşları beni okyanusa sürüklesin diye.

Yıllardır çıkmıyorum dört tarafı denizlerle kaplı rüyamdan,
Değişen bir şey yok düş durumlarında,
Yine parçalanmış bulutları, sancılara karşı ucuz bir şemsiye mutlaka,


Yine kendi içime kuruyorum salıncağımı,
Ben ve yalnızlığım sallanıyoruz sadece büyüklüğümde,
Bahar gibi kokmak istiyoruz hep,
Dilimizde aynı gündüz aynı gece.


Özür diliyorum yine mutluluklarıma geç kaldım öğretmenim,
Elektrikler kesikti sevişemedik,
Yine tamamlayamadım yarım kalan öykülerimi,
Borçlu kaldım yine, benim minicik düşcüklerime…


Yine bir şiirin musluğu açık kaldı işte,
Kapayalım da cümleler boşa gitmesin,
Yine bir arı kovanına uzattım hayallerimi,
Sokulma riskine rağmen düşlerimin.

Uzun ve kısa cümlelerin buyurduğu işte,
Yine dersimi veremedim,
Yine ders bana dersini verdi,
Onca ayrılığa,
Onca bana bakıcılık yapan masallara rağmen…

Oktay Coşar