Yeni bir gün, yeni bir sabah demek İstanbul.
Ruhunda sessizlik, hâlinde hüzün muttasıl.
Ufku bin bir kırışık, alnı çizgi çizgidir.
Merhaba İstanbul, merhaba, güne selâm dur.

Kalk sürûr, içinde uyan korkularından !
Elbisene işlenmiş târih, canlansın o ân.
Çiçekler nâzenin kokarken bahçelerinde.
Topkapı, Yıldız, Dolmabahçe ve her yerinde.

Lâkin, gül kokusu artarda, gönlün gark olur.
Yedi tepe, yedi gök, rüzgar eser, kaybolur.
Adada uhrevî yanan ışık, karşına çıksın.
Güller açsın, ey şehri gül, güller saçılsın !

Sabahla, ebedî şehre gider, içi fecrin.
Kış gibi üşümek, yaz gibi ısınmak için.
Perayı sar, onu kucakla, sâhil suları.
Çamlıca’ya, narin Eyüp’e, getir onları.

Boğaz gemilere el salla, güne selâm dur.
Haliç’in gövdesinde gel git, tanıklar bulur.
Akıntılar hayâl kurdurur, her şey mükemmel.
Lâle devrini hayâl ettim, güzel İstanbul…

17 03 2006

Erkan Arslan

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.