16
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
4198
Okunma

Yattığı toprak belli,
Tuttuğu bayrak belli;
Kim demiş meçhul asker diye?
Yaşam bir su gibi akıp giderken
Onlar da her canlı gibi ölümü tadacaktı elbette,
Olmasaydı mevsimsiz ölümler.
Onlar, ölüme gülümseyerek gittiler
Ve ölümsüzlüğü seçtiler.
Top seslerinin ortasında
Mayınların arasında,
Namluların ucunda
Toprağa mahkum edildiler.
Ölüm birdenbire geldi.
Birdenbire çöktü hüzün,
Birdenbire feryat etti analar,
Ve birdenbire durdu hayat.
Hayalleri vardı, umutları vardı
Sevdaları vardı, yarınlara dair..
Kör kurşunlarla yıkıldı hayaller,
Serseri mayınlarda yok oldu umutlar,
Ve sevdalar dul kaldı bayrak gölgesinde.
Minarelerden yankılanan sadalar
Omuzlara yüklenen tabutlar…
Gülüşü olmayan soğuk bedenleri okşayan eller.
Arkasından haykıran isyankar yürekler…
Vurulup tek tek yere düşen bedenler
Vuruldukça çoğalan isimsiz kahramanlar.
Aynı topraktan gelmedik mi?
Aynı yastıklara baş koymadık mı
Aynı türküler dillerde değil mi?
Çanakkale,Sakarya , Antep,Yemen’de
Aynı cephelerde ölmedik mi?
Bitsin artık bu öfke,bu düşmanlık
Bu ayrılık neden
Kan damlar yüreğime.
SAKLI ŞAİR
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.