ağlıyordu çocuk............
hıçkıra hıçkıra ağlıyordu
sarı saçları parmakları arasında
masum gözleri kan çanağı

hıçkırık tutmuş tu nefesini
uçamıyordu yorgun düşmüş dü bedeni
anne bekliyordu. belki baba
yada sıcak bir yatak
yada çorba

ağlıyordu çocuk.............
göz yaşları faili mechul e
kırmış tı ya biri kalbini
yada oyuncağını almıştı abisi
mutsuzlu ğa ağlıyordu

farkınday dı acının hissediyordu içinde
döküyordu boncuk boncuk teninden
sarı sacları terden su
korkmuş du çocuk. korkunun ıslattıgı pantolu da
bir daha ağlatıyor du onu

ağlıyordu çocuk................
onu bulmayana ağlıyordu
onu sormayana
hiç bu kadar korkmamıştı
hiç bu kadar çaresiz kalmamıştı
kimse yoktu etrafında sarılacağı

bir ses di beklediği bir ümide vermişti kulağını
gitmek le kalmayı yaşıyordu
kendini sınıyordu mecburiyetinden
tanımadığı yapmadığı hesaplar düşüyordu
o an taş yastığına

ağlıyordu çocuk........
göz yaşları nı kurban veriyordu
çaresizligin yanlızlığın teresine
büyordu çocuk ağlayarak büyordu
hıçkıra hıç kıra büyordu

yarın ona daha başka gelecek ti
çünkü o bir günde bir ömür yaşamıştı
artık çocuk gözlerinden
dökülen yaşları silebilen
o koskoca küçük bir adamdı
...............................ağlamıyordu çocuk(:



mirvana....