"Sandığım, var sandıklarımla doluydu
Ta ki, boş olduğunu anlayıncaya dek"

Hamaset süsü verilmiş zaferler
beraberinde ütopyalar doğurdu.
Rahmi daracıktı dünyanın
biz devler peydahlamadan evvel.

‘sorun’ yapı taşıydı çözümsüzlük deryasında.
Püf kokan noktalar girerken gözümüze
ısrarla kör olurduk.

Duymayan kulaklarımız,
söylemeyen dillerimiz.

Aslı zan olan çok bilmişlikler korurken esrarını
mesken tutardık uzağını geçmişin.

Biz uzağı kendimize yâr seçerdik.


Şaplağı patlayınca ense köküne hayatın
Havanda dövüldü acılar.
Renkler ölgün gözlere bıraktı yerini.
Meçhul failler dile geldi
“Gel” dedi, “Sen de gel”.

Hay Teneşire gelesi !


Yutkundu zamanı yaşlı gözlerle
Susmayı çığlık sayan perçinli diller.
Bıçak kesiklerine gark oldu ten
Ve ölüm kokar oldu mevsimler.

...
İsim babası Yitikyürek Kadir GÜVEN’e teşekkürlerimle .
...