Şiirler geçiyor caddelerden sokaklardan, hepsi de kapalı kutu,
Merak ediyorum ben de, anlamak istiyorum onların durumunu,
Hepsi kendi halinde, iddialı gözükseler de alt yapıları yetersiz,
Şiirler geçiyor cadde ve sokaklardan, biri sensiz biri bensiz...

’Hayat şiir gibidir’ demek isterdim ama ona da cesaretim yok,
Şiirlerin sunduğu hayatın içinde var olmaya da cesaretim yok,
Onlar devam etsin sokak sokak dolaşmaya, ben burada kalayım,
Onlar devam etsin iddialarına, ben buralarda suskun kalayım...

Şiirler... Sahi nedir onlar? Bir sanat eseri midir ezelden beri?
Yoksa susmakla konuşma arasındaki kimi belirsizliklerde mi?
Belirsizlikler... Gerçek ifade bu olabilirdi ama o çok muğlaktır,
Belirsizlikler içinden gelenlerin gideceği de arka sokaklardır...

Şiirler geliyor, şiirler gidiyor, şiirler saçılıyor, şiirler kusuluyor,
Hepsi bir araya geldiğinde başka bir tanımda ifadesini buluyor,
Yazmak bir tecrübenin adıdır desek de bize uymayabilir tanımı,
Yazmak bir yeteneğin adıdır desek de o da başkalarının yalanı...