Safsatayla örtülmüş bin çeşit söylentiyle
Kat kat kelepçelenmiş o gümrah kalem sesi
Bu yürekten duyduğu gözdeki iniltiyle
Alevi köpük köpük söndüren cumartesi

Hiç mi bir anlamı yok bu çorak bağırışın
Bu sessiz çığlıkların taşın parçalanışın
Baharı bekliyorken bedeni saran kışın
Dondurucu soğuktan titrer göğüs kafesi

Zincir vurur yarına karanlıkların eli
Gözleri çakmak çakmak korda yanarken dili
Köşelere yerleşmiş kalemin muadili
Yürekleri sinsice sokar yılan iğnesi

Atatürk diyen dile kin ile bakıyorlar
Devrim kalelerini alenen yıkıyorlar
Sakın su yanmaz deme suyu da yakıyorlar
Bir gaflet bulutları sarmalamış herkesi

Doldurmaya kalkarsan gerçeği kıskısıyla
Coşari susmayacak zalimin baskısıyla
Sanmasınlar güçsüzdür, Filistin Askısı’yla
Tırnakları sökülmüş aslanların pençesi

30.06.2011/İstanbul

İbrahim COŞAR