(cumartesi annelerine)

cesedi kayıbın
nefesini saklayan güzel
bak dünya her cumartesi az daha keder
kalabalık az daha sisle zina
kar ile dağ dilinde
ciğerlerin az daha yorgun iki kişiden
ölürsen iki kişilik çürüyecek dünya
bu yüzden
ölü umutların yaşayan yıllarısın denilince sana
bir ağacın köküne değiyor ‘ah’’ın
açılıyor ay,
titreşiyor taşlar
umut?

‘’evet var’’

(ah
dünya !
bedensiz ah’la şiş:
patla
yeniden ol !)

ah künyesi isimsiz olanın
her gün yeniden hayatını yazan güzel
örselenmiş bekleyişlerin yankısız yanı
tanrı’ya ihanet etmiş cellâtların
ahir zamanda bıraktıklarının öteki yarısıdır
gözlerinden hayatı ezberlediğin

uzun bir sessizlikten akıyorsun
yavruağızlı ceylanların özlemine
ama bak
zaman yine de barut taşıyor yelkovana
kaburgasında çatlağı büyütmek için
birleşmiyor cennetle cehennem
ve insan iki şeydir anla
unutan ve unutmayan

ah kaybı kaybolmayan güzel
o penceresi açık odaların
beşinci duvarı olmaktan yorul !
için açık kapılarla örtülü
düşersen tarifi çoğalacak ölümün

düş!
bir cumartesi
ve sen
insan !
bu utançla boşal,
bir pazar günü
öl
ve birleş….


LOKMAN KURUCU -HIDIR IŞIK