Çetin kararsızlığın çemberinde,
Zormu, yüzünü dönmek,
Nefs’i arzularına koşarken,
Kalbe zarar verecegini bilerek.
Asr’ı saadet aramak ;değilmi,
Şu yalan dediğin fani dünyada.
Yalan rüyaya meyil vermek,ne demek.
Vakit varken,acele koş sevda ümmanlarına,
Gönül sesiyle içten seslenerek.
Yok’ken O var idi,nur elleri kabullenerek
Gönül kafesine dokundu,
Nefesiyle üfleyip,özelce süsleyerek.
Hayal çöllerinde serap görüp, bakarda kanarsın.
Tez kalk, bir adımla başlanan yollara ne bakarsın.
Yanan yürek varsın alev alev yansın.
Şifası ve sevabı kat kat ödüllenecek.
Yoldan çıkmaya meğilli nefs,
Düşün biraz kendinle konuş söylenerek.
Gülde sen, bülbülde sensin onu bilerek.
Hazan mevsimi gelir geçer,ergeç yakındır,
Ektiğin tohum,sarı sarı başak verecek,
Hak ile tohumu toprağa serpmişsen eğer,
Mevlana Yunus bu yolda mevlaya koştu,
Dün var idi bu günde var olacağı bilerek,
Söz söze, cevap olsun diye gönül çölünde eridi,
Sen bak gör, azda olsa,ufku saadet çizgisini,
Ümmanları umman yapan,kıldan ince sular değilmi.
Su akar yolunu bulurmuş,sen suyu yanlış yola dökme.
Varsın testin az dolsun,değer kıymet bilen ölçecek.
Giysen ipek atlas,gümüş kemer kaftan ne çıkar,
Yolun sonu,cepsiz yakasız kefen değilmi.........S.A