VURDUMDUYMAZ ŞEHRİM

Kulağına ulaşır müzik sesi,
bir kadın pistin ortasında.
Öyle bir dans ki
kanına girer işveli adımlarında.

Tıklım tıklım her yer,
gözler dalar dumanın içinde.

İşte…

vurdumduymaz şehrimin
yosun yeşili yelpazelenir,
sanki
Endülüs’te bir raks gibi.

Pembe kokulu bir gül
dalgalanır saçlarında.
Kalbi bir ev kurmuştur
mavi bulutların altında.

Duygular acıkmıştır,
kadın raks eder,
adam sessizce seyreder.

İşte yine
vurdumduymaz şehrimin
yosun yeşili yelpazelenir,
sanki
Endülüs’te bir raks gibi.

Bir gününde dört mevsim
bu kalabalık şehir
biraz bana benzer.

Kocaman bir yüreği vardır
ve rüzgârla birlikte
Yahya Kemal’in şiiri eser.

Bir kadın oynar
saçında gül,
arada bir şarkı söyler.

Ve yine…

vurdumduymaz şehrimin
yosun yeşili yelpazelenir,
sanki
Endülüs’te bir raks gibi.



Başım döner…
oynarım bıkmadan.

Yaşam akarken
beni yıldırmayacak.

Zilleri elimden
almaya kalksalar bile.