içinde kocaman ulu dağ
heybetli
eteklerinde oynaşır kuğular,
badem çiçekleri
ebruli işlemeli
bir kenarı uçurum kayalıklar
tıpkı ülkem gibi
fayları kırık
uçmaya korkar oldu
özgür kuşlar
hırçın denizin ortasında
kulaç atan dalkavuk.

oysa,
yangınlar deşifre ediyor
duygunun geçmişini
yalancı emziklerde avutmuyor
nasırına battıkça
kan damlayan deve dikenini

/sürüsüne bereket okurken sevginin
kurban etmek ister aşkın ebediyetini/

nedir içindeki boşluk?
yakan güneş!
sevmişti
kirpiklerinde yeşeren dolunay
kaybolan ateş böceği
gönlüne eş
adaklarına pay bıraktı
yaslı yüreğini.

diyeti ödenmeyen ateş
ara-sıra sönmüş volkan ortasında
demirliyor gemiler.
etrafında deniz kızları
saçlarında yosun kokusu
mimoza çiçeklerine kardeş
dümeninde masumiyet
öpüyor dudaklarından
rotası hasret/ özlem kokan
iki damla gözyaşı ile
ıslanan gamzesi
tırmanır
karlı doruklarına dağların.