Sevgili Oflu, değerli şair...

Şiirinizi değerlendirirken siteyle sınırlı tutmamıştım. Ki hiçbir şiire yaklaşımım bu yönde değildir de. Söylediğiniz durum zaten kendini bağırır diye düşünüyorum. Açıklamalarınız hoş. Bu anlamda tereddütü olanlar için ışık olacaktır mutlaka.

Geçmişte hoş olmayan hiciv şiirlerine nasıl ki karşı olduğumu yazmışsam şiirinizi beğenme nedenimi de belirtmek istedim. Her zaman ölçüye inanan bir insanım sanatta. Zarar varsa orda yokumdur.

Tekrar kutluyorum.

Selamlarımla.

Sema Hanım,

Sevsek de sevmesek de hiciv / taşlama Türk Şiirinde önemli bir yere sâhiptir. Geçmişe baktığımızda son derece edebî bir üslûpla yazanlar olduğu gibi hakarete hatta küfre kadar götürenlerini de görmüşüzdür. Bu, kişilerin kendi bakış açılarıyla alakalı olup gerek ahlâki gerek hukuki sonuç ve yaptırımlarını da onlar göğüsleyeceklerdir/ göğüslemişlerdir.

Elbette, insanları huzursuz ve rahatsız eden, alınganlık göstermelerine neden olan şiirler konusunda söylediklerinize katılıyorum. Özellikle günümüzün belirli bir zamanını ayırdığımız ve bazen kafamızı dağıtmak bazen huzur ve sükûnet aramak adına vakit geçirdiğimiz bir edebiyat sitesinde bu tür şeylerle can sıkıntısı yaşamak ve yaşatmayı zannediyorum kimse arzu etmez. Lakin, burada yayımladığımız her şiirin muhatabını yine bu sitede aradığımızda işin içinden çıkmamız da mümkün değil.
O zaman aşk şiirlerini nereye koyacağız?
Aşk şiirlerinin satır aralarında saç ve göz rengine, boy ve posta göre bir muhatap mı arayacağız? Bunlara da çok şâhit oldum!

Hepimizin, burası dışında aile hayatı, iş hayatı, sosyal bir çevresi ve geçmişi var. Bu yüzden her şiirinin muhatabının burada olmasını düşünmek ya da mutlaka bir muhatabının olduğunu düşünmek biraz haksızlık olur kanaatindeyim. Birçok arkadaş gibi ben de hayâli kahramanlara ve muhataplara çok şiirler, hicivler yazdım mesela.

Aslında, yazılan bir hicivden alınganlık edecek, iç âlemde onunla uğraşacak ya da kafaya takacak yerde yazana sorma taraftarıyım. Şahsen sorarım.

- Efendim, doğrusunu der mi?

Yazdığına sâhip çıkmayan, çıkacak cesareti olmayan ile zaten işim / işimiz olmaz, olmamalı.
Eğer bana yazdığını itiraf ederse yapılacak birkaç şeyden birini yaparım. Ya yönetime şikâyet ederim ( bu site kurallarına da aykırı bildiğim kadarıyla ) ya karşılık veririm ya da yok sayarım.
Ama, asla önyargıyla, birilerinin dolduruşları ile, rivayetlerle hareket etmem!

Defalarca, sorulduğu hâlde “ yok “ dediğimiz, izah ettiğimiz, anlatmaya çalıştığımız bu türdeki rahatsızlıklar için eğer bazı arkadaşların önyargıları kırılmamak üzere programlanmışsa ne yapabiliriz ki?

Diledikleri gibi düşünebilirler!

Bu vesile ile, duyarlılığınızı paylaşıyor ama daha gerçekçi ve mantıklı düşünmemiz gerektiğine de inanıyorum.

Eyvallah!