Meğer kabuk bağlamış içimdeki yaralar,
El sürüp te deşme ğe halim el vermiyor ki.
Her bir çizgi gam yükü,alnımdaki yazılar,
Silmeye uğraştım da gücüm el vermiyor ki.

El değmesin razıyım yaraların üstüne,
Belki vicdanı sızlar,hatırlatır gönlüne.
Sebebini sormadım.bu canıma kastı ne,
Yüreğim soruyor da,dilim el vermiyor ki.

Nasıl kıydın bu cana beni bana küstür dün,
İçimdeki tertemiz duyguları öldürdün.
Ne dost kaldı ne düşman,üstümüze güldürdün,
Beddua edeceğim duam el vermiyor ki.

Sensiz bir günü daha devirdim akşamlara,
Gel desem gelir misin,yürüyüp ardım sıra.
Kalmadı hiç takat ım,,bakmaktan ufuklara,
Bilirim gelemezsin yollar el vermiyor ki.

TİRYAKİ der yaralar zamanla kabuk bağlar,
Benim ızdırabıma dayanmaz ulu dağlar.
Beni senden başkası bilemem nasıl anlar,
DÖRT KİTABI HATMETTİM KELAM EL VERMİYOR Kİ.

05 temmuz 2010
06.45
KARASU/SAKARYA