Aslında bir rüyadır hayat;
Bazen kâbuslar görür
korkudan ölürsün/
sevdiklerin birer birer gider
yalnız kalır
sarılıp yattığın
yün yorgan dünyadan ağır/

Tuttuğun bütün dallar,
elinde kalır
Üzerinde gezip dolaştığın kara toprak
zamansız seni içine alır/

Bindiğin gemi durduk yerde
her yerinden su alır
Kaçıp da kurtulamazsın !
Yüreğin" gemiden ağır/

Gemle durduramadığın kırat
düz ovada yürümez,
dizginler elinde kalır/

Nerden atarlarsa atsınlar
Bütün oklar kalbine varır.

Tüm dünyayı aydınlatan güneş
mum ışığı kadardır.
Karanlıktan kurtulamazsın !
Bir avuç su boyunu alır/

Uyanamazsın !
Kendi rüyan sana
Cehennem azabı yaşatır...


Bazende eşsiz güzellikler yaşarsın rüyalarında
seni tutup denizin dibine atsalar
Bir dalga gelir
çekip seni sahile çıkarır/

En derin okyanusların sonu bile
hep sütlimandır.

Tüm güzellikler seni arar
Ektiğin güllerin dalları dünyayı sarar...

Nereye gidersen git,
bekleyenin hep oradadır.
Tutar yüreğinden
çekip seni
kendi dünyasına alır/

Bazen bir sestir bu
bazen sadece bir nefes.
Bazen bir candır bu
yada sade bir heyecan.

Evet bir melektir bu
Tüm güzellikleri ruhuna yaşatan/

Uyanmak istemezsin
Uyandığında,
uyumak isteyen gözler
Bomboş kalan eller
Evet, dönmez geriye düşler...