7
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1036
Okunma
Ufukta batarken güneş,yavaş yavaş,
Gökyüzünde belirir kızıllık ve de gözlerimde yaş.
Bir hüzün duygusu sarar ruhumu,
Sanki mazi dile gelir,yalnızlığıma olur arkadaş.
Zaman koridoru açılır gözlerimin önünde,
Birden bire yıllar öncesine giderim.
Hani bir zamanlar el ele tutuşup ta seninle,
Güneşin batışını seyrettiğimiz günleri hayâl ederim.
Efkâra gelir,bir sigara yakarım cebimden,
Bir kaç nefes çekip de genizlerime kadar dumanından,
Sonra,hani o bizim dediğimiz şarkıyı mırıldanırım,
Zamana nispet yaparcasına,geçen senelere aldırmadan.
10.12.1989
Erman Ulusoy
Kırklareli
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.