Uçarak kurtulduğun depremin sonu neden o kadar karanlıktı
Çekmeceleri keşmekeş o kapkara evdeki çocuğu neden attın camdan aşağı
Ağzından , burnundan ve hatta şakaklarından boşalan
Kızıl bir okyanus görmedin mi ?

Bu uykuya ne olursa olsun direnme
Bırak birileri yakınlaşan bir ecelden bahsetsin
Daha da yukarılara yükselt
Yabanıl hayvanlara parçalatılmış göğsünü

Kutsanmış çölleri dolaştın ve bir kayıp vahaya ulaştın
Gördüğün dost yüzler gülümsemediler mi hiç sana
Şakaklarda namlu edilir mi bu kadar şahadetlerin
Silkin ve çık artık hatiplik kuyularından
Düşlerine deniz de girmiş , hiç görmedin mi ?

Ay aydınlığındaki gecede bir ılgın ağacına tutundun
Düşündün mü hiç dallarında kanat çırpmanın huzurunu
Durmaksızın savrulan bir semahla dön ve sevindir kahır evlerini
Su gibi tut yüreğini
Bırak serin bir med-cezirle serinletsin bizi dalgaların

KABUS GÖRMEYECEKSİN KORKMA,
BİRAZ UYU ARTIK











SARP ÖZDEMİR