Kayıp düşler sokağından,
Adamlar geçer,
Kadınlar geçer,
Çocuklar geçer
Ne aradığını bilmeden.
Bir dilim ekmeğin yoldaşlığı için
Canını veren,
Ve yarını dün edebilmek adına
Günler geçiren...
.........
Kayıp düşler sokağında,
Adam!
Arıyor ne yitirdiğini bilmeden,
Gömdüğü bir ömre hayallerini,
Sorgulamadan kabullenmiş
Yaşamın her verdiğini.
Sessizce yürüyor
Dalgın!
Bilmiyor yarın ne yiyeceğini...
.........
Kayıp düşler sokağında,
Kadın!
Ordan oraya bir yaprak misali
Unutmuş çoktan pembe düşlerini
Mor çatılar arıyor kendine,
Ezik!
Bilmiyor yarın kaç hayalinin öleceğini...
.........
Kayıp düşler sokağında
Çocuk!
Arıyor hiç sahiplenemediği bisikletini.
Yaşamak yemek,yemek para demek.
Unutmuş oyun oynamanın güzelliğini
Küskün!
Bilmiyor yarına umutla bakmanın hevesini...
.........
Kayıp düşler sokağındayız!
Hepimiz...
Adamda biz,
Kadında biz,
Çocukta biz,
Kaybolmuş bir sokakta düşlerimiz....