Şimdi başladım sana...

Uzun zaman sonra şimdi kana kana,

ciğerim yana yana.

Iki bardak koyuyorum masama, iki yemek tabağı.

Her ne varsa iki tane.

Bir sana diğeri bana.

Sen varmışsın gibi yapıyorum karşımda,

anlatıyorum birşeyler sonra gülüyorum.

Ve doya doya bakıyorum sana.



Elini tutunca hissediyorum sıcaklığını.

Kalıyor olduğu yerde gözlerim,

gözlerim göz bebeklerinde.

Büyüyorlar,

kirpiklerim isyan ediyor kendime.

Ölesiye bakıyorum sana aralıksız

ve kırpmıyorum inadına.

Uyuşukluk hissi, üşür gibi titreme,

Anlamlandiramadiğim acı bir tat dilimde.

Yüreğim seni istiyor, ciğerim seni soluyor,

ve sen o an sığmıyorsun içime.



Loş ışıklarla süslü bir mekan,

istemediğin kırmızı güller,

sevmediğim ayrılık,

sarının her tonu.

Acımasız ayrılık, acınası ayrılık.

Dudaklarımdan çıkmaya zorlanan kelimeler,

içime içime söylediklerim.

Yağmur,

saçlarını dağıtacak rüzgar,

efkar yığını şarkılar.

Ben, ben, ben.

Ha birde içimdeki sen.

Ortak tek noktamız bardağımız.



Bak şimdi.

Oldu mu hiç?

Gitarcıya ayrı bir kızıyorum klarnetçiye ayrı.

Bu kadar damardan girilir mi?

Hadi söyledin bu kadar efkarli şarkı seçilir mi?

Hadi seçtin bu akşam bu söylediğin beni yitirmez mi?

Yuvalarından fırlayacak gibi oluyor zaten gözlerim onu düşününce,

şimdi onu düşündürmek beni öldürmez mi?

Cenazenin canlı halini görmek sorarım sana

o kadar keyifli mi?



E o zaman çalalım bir şarkı bakalım keyfimize,

yanalım derdimize, içelim sevdiğimize,

yitirdiklerimize.



Hani rakı vardır, içilen,

içtikce güzelleştiren.

Onun gibi miyim ne hayata.

Tek başına da içilirım acıyı seviyorsan

ama sen

su gibisin.

Beni daha tatlı kılarsın bilirsin.

Ben biterim de sen bitmezsin.



Herşey senin için sanki bu akşam.

Benim aleyhime senin lehine.

Her yerden ayrı bir hüzün geliyor üzerime.

Her yerden farklı bir sen.

Ne çabuk içime işledin de

ne zamandan beri herşey sen.


Kapına mi dayansam yoksa çık fırtınalı denizim,

bir oraya bir buraya savurma diye

beni dalga niyetine.

Durgun sular gibi olmak varken,

rüzgârınla yelkenlerimi kırmak niye.



Allah belasını versin!

Olmuyor işte.

Lanet düşüncelerim sensiz kalmıyor.

Seni düşünmekten vazgeçmiyor.

Hergün aynı acıyı duymak yüreğime acı verse de

yüreğim seni sevmekten geri kalmıyor.

Anlıyorum ki tek arkadasimsın beni dinleyecek,

tek sırdaşım.

Sen farklısin,

ben bile seni kıskanacak kadar kendimden.

Sen bi başkasın ışte ne bileyim.

Çok güzel.

Çok özel.

Çok sevilen...