Kırlarda bahçeli bir ev kuracaktık
Bahçesine güller laleler ekecektik
Bir de salıncak yapıp göklere uçacaktık
Dünyanın en mutlu çifti biz olacaktık

Bir kız bir oğlan olsun istemiştik
Adları Buse ve Kerem koyacaktık
Oyunlar oynayıp gülüp coşacaktık
Mutlu günlerimizi beraber anacaktık

Ne olduğunu anlamadan bırakıp gittin
Beni sersefil perişan ettin
Neden bırakıp gittin benni de yaktın
Dünyamı karartıp beni ağlattın

Şimdi mutlmusun onu koynunda
Ben böyle mutsuzken sen huzurlumusun
Her gece içip göz yaşları dökerken
Onun kollarında söyle gülüyormusun

Ne derman kaldı bende nede güç takat
Bıktım artık sensiz çok zormuş hayat
Ölmek tek tesellim olmuş artık benim
Bu dünyada yerim yok mezarlıktır yerim

Artık dayanacak gücüm kalmadı
Seni düşünmekten bak saçlarım ağardı
Mutlu bir yuvayı hayal ederken
Aklımda bir sen ve ölümün hayali kaldı