MİLLETİME SESLENİŞ DESTANI

Uyan ey milletim zamanı geldi
Memleketimizi soyan soyana
Dünya milletleri çağı aşıyor
Bizi hiç yerine sayan sayana

Sorulsun hesabı bunun sorulsun
Cehalet zinciri artık kırılsın

Kimi hayaliden tuttu götürdü
Kimi katrilyonluk banka batırdı
Bizdeki yetmedi ithal getirdi
Hem içten, hem dıştan duyan duyana

Soyana tokadı, yumruğu indir
Göğsüm de kanayan yaramı dindir

Kanunlar yaptılar mizan kurdular
Daha çok yemeye düzen kurdular
Tencere yetmedi kazan kurdular
Kaşıkla, kepçeyle yiyen yiyene

Bozulsun bu hain düzen bozulsun
Düzeni bozanın kabri kazılsın

Çeteler hortladı, türedi terör
Badem gözlü oldu şaşı ile kör
Yollarda uyuyan uyanık şoför
Masumun canına kıyan kıyana

Kırdırmak olur mu canı canana
Kim susattı seni bu kadar kana

Hortumla götürdü, kasırga dedi
Üçün biri dedik, üçünü yedi
Bu kadar yüzsüzlük olmaz be adi
Heybeye, geriye koyan koyana

Yetimin yoksulun hakkını gözet
Bu yolda istemem senden mazeret

Ata’ya hakaret on kasım günü
Övgüyle meydanda bağırdı bunu
Kimi dindar çıktı sömürdü dini
Takkeyi, cüppeyi giyen giyene

Dini sömürenin karşısında dur
Gerçekte değil mi sömüren gavur

Hileyle hurdayla oldular kizir
Minareyi çaldın, kılıfın hazır
Torpili olanlar olmaz mı vezir
Bu çirkin düzene uyan uyana

Milletine karşı işliyorsun suç
Hileyle torpile geçit verme hiç

Verdiler paraya, pula metanet
Her işe Ata’yı ettiler alet
Utanmaz, arlanmaz yüzlere lanet
Yükleyip yükünü tüyen tüyene

Sahip çık Ata’na atma yerlere
Kırıl amma sakın yatma yerlere

Bedava sirkeye baldır dediler
Sidiğe, lağıma yaldır dediler
Kokusu çıkınca yeldir dediler
Torpil de yaptılar ayan ayana

Olmasın yüzün de sakın ha karan
Haksızsa ayırma dost ile yaren

Nerde gördük ise afeti dilber
Eşinen dostlara verdik hep haber
Pezevenklik pekçe oldu muteber
Sıraya girip de kayan kayana

Namusu elinden bırakma sakın
Bir gün eylemesin sinekler akın

Kanguru etiyle sıpa verdiler
Medyanın ağzına tıpa verdiler
Masumun sırtına sopa verdiler
Seksi de öğrendik bayan bayana

Atılmaz namusu insanın yere
Anadır hayayı öğreten ere

Çocuklar oynaşır parkta kumlarda
Avunduk bizler de stadyumlarda
Bacılar soyundu hep podyumlarda
Seyrettik beraber yeğen yeğene

Önce ilim ile irfanı öğren
Gezersin elbette sen yeğen, yeğen

Emek karşılıksız hürriyet bitti
Bu kadar haksızlık beni tüketti
Doğruyu söylemek pek felaketti
Üstüme başıma siyen siyene

Kelleyi koltuğa al da sen yürü
Atmadan bu yolda bir adım geri

Tükettin sabrımı kaynar bu kazan
Anlattık dertleri olmadı yazan
Alıştık kuyruğa bulmadık düzen
Bu kuru ayaz da buyan buyana

Bir olup birlikte olursak eğer
Bu yolda can bile vermeye değer

Dilim uzayınca keserler hemen
Sesimi sonuna kısarlar hemen
Darağacında da asarlar hemen
Sonra cenazemi yuğan yuğana

Kesilse bu yolda senin de başın
Dimdik duracaktır o mezar taşın

Cehalet diz boyu okur yazarız
Kırk düğüm atarız geri çözeriz
Avare dolanır boşta gezeriz
Borç ile cıbıldak doğan doğana

Boş gezme bir iş tut kendine hemen
Ne kadar sürecek hazırdan yemen

Bunca çirkinliğe kusasım gelir
Şak diye bıçakla kesesim gelir
Konuşsam suç olur susasım gelir
Ben düşündüm amma yayan yayana

Sabır taşı oldun sen zaten sabret
Suç olmaz düşünmek gün olur elbet

Yürürken bu yolda kesme hızını
Genç Aşık sakınma söyle sözünü
Gençler ağartacak bir gün yüzünü
Sıkıyı görünce cayan cayana

Sustukça halimiz oluyor beter
Kaldır da başını de artık yeter!

Aydın; 1 Ekim – 3 Kasım 2000

ADINI SEN KOY-Şiirler Aydın Ekim 2001