Kalabalığın ortasında
Yalnız kaldım tam otuz yıl.
Hayatın keşmekeşliğiyle yoğruldum.
Hasret çektim,
Çaresizlikle kavruldum.
Dostlarım bildi de beni,
Ben kendimde kayboldum.
Ve şimdi
Yaktım gemileri gidiyorum.

Hayat pembe panjurlu düş değil bende,
Gerçeğin tam ortasındayım
En şeffaf en yalın halimle.
Karmaşayı gördüm,
Huzursuzlukta boğuldum.
Sevenlerim buldu da beni,
Ben beni aramaktan yoruldum.
Ve şimdi;
Yaktım gemileri gidiyorum.

Ne yaşanmış aşklara özlem duyan aşığım
Ne gelecekten beklentileri olan idealist.
Kestim zamanla olan bütün bağlarımı
Anılarım silik,
Hayallerim silik,
Zaman döndürsede,
Benim için kadranını,
Kalbim zamanla boşumaktan bitik.
Ve şimdi,
Yaktım gemileri gidiyorum.

Hesap sormakmı zamandan,
O kadar da zor değil,
Hele pahalı hiç değil,
Bir kibrit fiyatı kadar,
Çakarsın kibriti verirsin ateşi.
Ve şimdi,
Yaktım gemileri gidiyorum

Aytaç Özdemir