Ah bu sonbahar günü bahçeler talan olmuş
Gibi bütün memleket yas tutan bir ihtiyar
Görünümünde yine ve rüzgâr yılan olmuş
Anılar damarımdan artık sokana kadar

Ah bu sonbahar günü deli kurşun misali
Yalancı neşemizi delip geçiyor yağmur
Ancak bu denli berbat olur insanın hali
Duyabileceğimiz en keskin hüzün budur

Ah bu sonbahar günü benzim de değişiyor
Sararan yapraklara ritim, ahenk tutarak
Bilmem kürekler nerde bana mezar eşiyor
Şimdi vaadi yakın bir hayata atarak

Ah bu sonbahar günü sessizlik avaz avaz
Bütün sövgülerini bana kusuyor sanki
Belki kalan gürültü yirmi bir bahardan az
Bende bir kalabalık şehir susuyor sanki

Ah bu sonbahar günü neler söylüyor neler
Eğilip kulağıma, eskilerden dem vurur
Gönül şişeciğimi merhametsiz zedeler
Cam parçacıklarını gözlerimden savurur



Karaisalı