0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1645
Okunma
insan yıldızları mı seyreder hep
aklının köşesindeki
yüreğine demir atmış
gemiye bakar gibi..
limanından..
hep geceleri onumu sayıklar
yada düşlerinde onunlamı konuşur,ağlar..
insan sevmeye görsün
nede acı verirmiş
volkan patlamasından sonra
çıkan ateşin alevi..
halbuki bilmeli insan,
ilkbaharda yeşeren çınar ağacındaki yapraklar
sonbahara geldiğinde kızarıp bozaran
oyuna küsmüş bir çocuk misali yollarda
ağlayarak evine gittiğini..
ne malum’ der ya insan !
işte o an,bir sandal kiralar
cebinden çıkan
son kuruşu yetmezmiş gibi
yüreğide kefil sayar
yelkensiz sandala..
ve açılır gider uzaklara..
o limanı bulma pahasına
koca gemiler atlatır ardından
dalgalarla boğuşurcasına..!
Ümit Orucoglu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
